Es..

Bir haftalık koca bir mola verdim işime..
Aslında yine işimle ilgiliydi mola..
Bildiğiniz farklı fuarlara katılım gösterdim..
"Bu kadar yakınırken fuarda ne işin var?!??" dediğinizi duyar gibiyim.. Ben de çok sordum kendime.. Neden gidiyorum, ne işim var diye.. 
"Çözüm" arıyorum; karar vermeye çalışıyorum; çıkış arıyorum; diyor iç sesim..
Zıp zıp zıplıyor her sabah başımda, tepinip duruyor..

Elbette gün doğar, bir ışık görünür, biliyorum ve inanıyorum; ama bir an önce ne olacaksa olsa iyi olur demekten kendimi alamıyorum..

Güzel bir hafta diliyorum..
Yarından itibaren düzenle devam etmek üzere..
Sevgiler

Meslektaşınız:)

Angarya...

Yaklaşık bir haftadır yazamıyorum…

Her gün yaptığım planlarım da “bugün bloga yazını yaz” var olmasına rağmen eczanelerimizde yaşadığımız aslında angarya olan, içi dolu olmayan yoğunluk sebebiyle fırsat bulamadım…

Ne kadar çok şeyle uğraşıyoruz biliyor musunuz?

Arka arkaya yaptığımız için farkına varmıyoruz ancak bir sıralarsak… Oohooooo…

Şimdi bir hayal edin:

Eczanenize geldiniz... Sabah saatleri... Önünüzde eczanenizle ilgili çıkarmanız gereken bir mali tablo var… Ama bir yandan da ay sonu ve bir sonraki ayın başı…

Günlük kontrolleri yapılmasına rağmen son bir defa daha gözden geçirilmesi gereken, eksikleri giderilmeyi bekleyen, sınıflandırılacak ve fatura edilecek reçeteler var. Bunun için son süre ayın 15’i. Mutlaka bitmesi gerekiyor, bu bir. Hastalarınız yavaş yavaş gelmeye başlıyor, birebir ilginizi, bilginizi istiyorlar; haklı olarak. Kalk otur derken faturayı kesmek kuruma teslim etmek -çok iyi şartlarda- 5–6 günü buluyor.

Bunun yanında ay sonunda yapılması gereken mali işlemlerin tümü var. Her ay vergi ödemesi, üç ayda bir geçici vergi, mart ve haziran aylarında gelir vergileri, yapılması gereken bilimum ödemeler (bağ-kur, ssk, elektrik, su, aidat, kira, telefonlar ve asıl dipsiz kuyu kredi kartları), eczanenin eksikleri, arabanız varsa bakımı, ödemeleri bunlardan aklıma gelenlerin başlıcaları. Her ne kadar kimimiz otomatik ödeme talimatı versek de, kimimiz bu işlemlerin toplamı için muhasebecilerimize “sadece” para ödesek de önünde sonunda kontrol etmekle yükümlüyüz. Bu bile ciddi bir zaman gerektiriyor.

Tam bütün bunları atlattım derken oda sayfanıza veya birlik sayfamıza baktığınızda yer alan güncel haberlerin gerekliliklerini yerine getirmek gerektiğini görürsünüz. Bu kimi zaman hassas terazi ile ilgili yapılacaklar, kimi zaman iş güvenliği yasasının gereklilikleri olarak kendini gösteriyor.

Tabii bunların yanında hastalara gösterdiğiniz ilgiyi, muayene ücretlerini anlatmak için harcadığınız çabayı, yaptığınız danışmanlığı, ziyaretinize gelen misafirlerinizi ağırlamanızı, personelinizle yapmanız gereken bilgilendirme toplantılarını veya durum değerlendirmelerini hiç saymıyorum. Onlar günlük rutinler zaten…

Şimdiii… Bütün işlerimi bitirdim. Sıra eczanenin mali tablosunun hazırlanması ve bu gidişattan kurtulmak için yapılacaklara geldi.

Bugün ayın kaçıydı?  Ne? Ayın son günü mü oldu, ne çabuk!

Çözüm mü? Yine yarına kaldı…

Meslektaşınız

Çözüm??!?

Bazen zor zamanlardan geçtiğini düşünür ya insan..

İşte sanırım onlardan birinden yavaş yavaş ve sakin adımlarla ilerliyorum,usulca, çevreme bakarak..

Hiç böylesine çıkmazda olmamıştım..

Başladığımdan beri..

Hiç bu kadar kapatıp ne yapmak istediğimi bilmediğim zamanlar yaşamamıştım..

Oysa bu yaz.. Eczanemi kapatıp başımı alıp gitmeyi ciddi ciddi planlamıştım.. Tabi ki eczanelerimizin herkesçe malum zayıf mali yapısı buna engel oldu.. 

Şimdi ise yürümeyen bir işletmeyi bu ekonomik koşullarda nasıl devam ettirebilirimin derdindeyim..

Nasıl olur bu iş, ya da nasıl olacak hep beraber göreceğiz..

Adım adım paylaşacağım yaşadıklarımı..

Belki bir yerde, bir tek kişiye yardımcı olur diye...

Yaşayalım, görelim..

Meslektaşınız..