Ve bir hafta daha başlaaaarrr..

Ve Ağustos'un son haftası ile beraber yazın son dönemecine de girmiş oluyoruz..

Bence en güzel havalar, en tatlı anlar işte şimdi başlıyor, Ekim'e kadar, tabi buruk bir hüzünle..

Bir yılın -bence en keyifli mevsiminin- bir mevsiminin bitmesi bu kadar çok duygu durumu yaratır mı insanda?!!?
Yaratıyor işte,hele de yüklediğin birden çok anlam varsa..
Yazın bitmesi..Kışın başlaması demek, peşi sıra depresif havalar demek, hazırlık demek, yoğunluk demek, sorunların başlaması demek..Demek de demek..
En güzel ve tatlı havaların bitmesi,
Sereserpe gezinme devrinin kapanması,
Tatilcilerin yuvaya dönmesi, uzaktakilerin gitmesi, dönmek istemeyip de mecbur dönülürken insanın boğazına takılan yumruların ve çekilen ofların artması,
Öğleden sonra yapılan kek-çay saatinin sonlanması, soğuk havuzdan sonra fırından yeni çıkmış taze simit-cola keyfinin bitmesi,
Havuz başı geyiklerinin bir sonraki seneye devrolması, deniz başında yapılan sohbetlerin bitmesi,
tatil hayallerinin bir sonraki seneye ertelenmesi,
Komşularla muhabbetin tavan yaptığı dönemin sonlanması, bol bol kahve keyfi ile yapılan kısa derin muhabbetlerin bitmesi,
Belki de es verilen hayatın yeniden tüm sıkıntı ve stresi ile geri dönmesi ve daha bir çoğu hep ama hep bu mevsimin bitmesiyle başlar..

Her bitiş de bir başlangıç olduğuna göre, belki de yenilerinin,
yeni şekliyle başlayabilmesi için bunların bitmesi gerekiyordur.. Kim bilir..

Öyle ya da böyle.. Her şey gelip geçiyor, hızlıca, bazen ne olup bittiğinin dahi farkına varmadan.. Yaz da böyle geçiyor kimi zaman. İşte tam da mola vermek isteyip de o rahatlığı yaşayamıyorsan bu zamanda birikiyor sanki her şey kafanda, omzunda, hepsinden önemlisi yüreğinde.. Azıcık yavaşlamak gerek sanırım..
Fark etmek, nerede olduğunu görmek için, nasılsa bu döngü hep olacak.. Bir yaz geçip diğeri gelecek.. Gelsin, yeter ki farkında olalım, yaşayalım anı, hissedelim.. Bir Hitit Duasında olduğu gibi..

İyi Haftalar, sevgiler..

Meslektaşınız;)